De gaffer is de hoofd verantwoordelijke voor het licht in films. Op het toneel is dat de lichttechnicus.

Bij The Spotlights is de lichtmeester:
Lia Jaeqx – van Tienen, MSc.

^{fotograaf: Sanne Linssen}

Lia is, naast partner van een topper en moeder van drie net-iets-te-slimme musketiers, verpleegkundig specialist GGZ, trainer, spelfacilitator en nog zoveel meer.
Ze noemt zichzelf ook wel een multi-meaning crafter: iemand die betekenisvolle, duurzame dingen maakt én verbindt, van kunst en schrijven tot trainingen en knutselprojecten, zodat inzichten niet blijven zweven, maar landen in iets tastbaars.
Hieronder vertelt ze over het volgen van een waardevol, speels pad, onderweg naar haar dromen.

‘Ik groeide op tussen de maisvelden aan de rand van een klein dorp. Door het overlijden van mijn vader op jonge leeftijd leerde ik van mijn moeder hoe belangrijk het is om veel zelf te leren en dat anderen helpen óók jezelf kan helpen.

Klimmend in bomen en dwalend door de maisvelden ontdekte ik het leven. Ik hield van spelen; zelfs als ik mijn moeder hielp met poetsen of in de tuin werkte, deed ik dat het liefst meezingend en dansend, met de muziek lekker hard.

Na de basisschool ging ik naar een dorp verderop voor de middelbare school, en daarna maakte ik dagelijks een soort wereldreis naar Nijmegen voor mijn opleiding tot verpleegkundige. In Nijmegen, waar niemand mijn Brabantse dialect verstond, moest ik snel opgroeien. Mijn docent zag dat en stuurde me voor een extra uitdaging op stage naar de Verenigde Staten.

Tijdens mijn afstudeerstage in de psychiatrie werkte ik samen met een verpleegkundig specialist GGZ die me enorm inspireerde. Na mijn diploma werkte ik op verschillende afdelingen in de psychiatrie en verslavingszorg. Toen ik genoeg ervaring had opgedaan, werd ik toegelaten tot de opleiding tot verpleegkundig specialist GGZ. Dat voelde als een cadeau.

Het bracht me steeds vaker in de positie om echt van waarde te zijn voor iemands ontwikkeling. Ik geniet nog altijd van de stappen die mensen zetten. Mijn sensitiviteit, precies aansluiten waar het nodig is, loslaten wanneer het kan, en het vertrouwen geven dat iemand het kan, bleek daarin heel behulpzaam.

Dankzij onze drie musketiers leerde ik meer over hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit. Ik herkende mezelf, en zag tegelijk hoeveel kennis we in de psychiatrie nog missen om deze doelgroep goed te zien en helpen. Bijna gelijktijdig, en versterkt door die zoektocht, werd ik verliefd op lichaams- en ervaringsgericht behandelen.

Laten voelen waar je over praat in behandeling

& praten over wat net ervaren is. 

Ervaringsgericht behandelen betekent voor mij: gespreksbehandeling combineren met lichaamsgerichte en ervaringsgerichte oefeningen.
Niet alleen praten óver verandering, maar haar in het lichaam doorvoelen en laten ontstaan.

In die ontwikkeling stuitte ik op The School of Play, waar ik leerde hoe ik speelsheid en improvisatie kon toevoegen aan de theorieën en behandelingen waarin ik al getraind was. Voor mij was dat het ontbrekende puzzelstuk. Alles viel op zijn plek, bij mezelf én bij de mensen die bij mij in behandeling komen. Daar ben ik dankbaar voor. Ik kreeg er geen genoeg van en organiseer sindsdien ook speelactiviteiten voor groepen, teams en organisaties. Zonder dat je het doorhebt, werk je via spel aan persoonlijke en professionele ontwikkeling, samenwerking en resultaat, met vooral heel veel lol.

Met The Spotlights wil ik nog veel meer mensen helpen in hun persoonlijke groei. Daarnaast hoop ik  collega’s te inspireren en te trainen in het lichaams- en ervaringsgericht behandelen en hoogbegaafdheid in de psychiatrie  (met oog voor thema’s als trauma, hechting, existentiële vragen en seksuele- en genderdiversiteit).

Ik geloof dat dit je als behandelaar beter maakt, naast alle kennis en technieken die je al bezit. Het maakt het werk lichter en houdbaarder.

En zo kun je uiteindelijk nog meer mensen helpen. Hoe gaaf is dat!

Hier vind je nog interview met Lia vanuit het Landelijk Kennisnetwerk psychiatrie en Hoogbegaafdheid

^{Fotograaf: Yvonne de Wit, mijn superheld fotografie}